گويد : شديد ممكن است بمعنى مفعول باشد يعنى انسان بدوستى مال بسته شده است و ممكن است بمعنى فاعل باشد گويا كيسهء خود را براى دوستى مال بسته است . مخفى نماند بهتر است آن را بمعنى مفعول بگيريم يعنى انسان طبيعتا بدوستى مال بسته شده است مثل * ( زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ . . . ) * آل عمران : 14 . يعنى « الانسان معقود لحب الخير » . شرب : ( بر وزن قفل ) نوشيدن . راغب گويد : آن نوشيدن هر مايع است آب باشد يا غير آن . * ( فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ) * واقعة : 55 . مىنوشند مثل نوشيدن شتر عطشان . شرب ( بر وزن علم ) حصّهء آب * ( هذِه ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ) * شعراء : 155 . * ( وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ ) * قمر : 28 . آگاهشان كن كه آب ميان مردم و ناقه مقسوم است هر حصّه حاضر شده است يعنى صاحبش از مردم يا ناقه دو آن حاضر مىشود . شراب : نوشيدنى . * ( يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرابٍ ) * ص : 51 . * ( أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَكُمْ مِنْه شَرابٌ ) * نحل : 10 . مشرب : مصدر ميمى ، اسم زمان و مكان آيد * ( قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ ) * بقره : 60 . آن در آيه اسم مكان و جمع آن مشارب است * ( وَلَهُمْ فِيها مَنافِعُ وَمَشارِبُ أَ فَلا يَشْكُرُونَ ) * يس : 73 . و آن در آيه جمع مصدر ( مشرب ) بمعنى مفعول است يعنى : براى آنها در چهارپايان منافع و نوشيدنيهاست . * ( وَأُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ) * بقره : 93 . نوشانده شدند گوساله را در قلوبشان به علت كفر ورزيدن يعنى بگوساله پرستى دل بستند و به آن عشق ورزيدند . شرح : بسط و وسعت دادن . در اقرب گويد « شرح الشىء : وسعه » * ( فَمَنْ يُرِدِ الله أَنْ يَهْدِيَه يَشْرَحْ صَدْرَه لِلإِسْلامِ وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّه يَجْعَلْ صَدْرَه ضَيِّقاً حَرَجاً . . . ) * انعام : 125 .